Als vrijwilliger bij Brillo de Sol krijg je zoveel liefde voor je werk dat het absoluut geen werk te noemen is. De kinderen zijn super lief en vol met knuffels. Het is met pijn in het hart vertrekken en ze achter te laten. Het is zeker geen conventionele school, veel kan en mag. De ongewone manier van onderwijzen is voor deze kinderen een waar geschenk. Als je langere tijd helpt of regelmatig terug komt zie je vele goede veranderingen bij de kinderen. Daar waar het gewone onderwijs dit soort kinderen in de steek laat in Guatemala help Brillo de Sol! Ik hoop nog eens terug te kunnen komen!!!!

Als ik het in één woord zou moeten beschrijven zou ik zeggen liefdevol. De eerste stap die ik zette binnen het project, vergeet ik nooit meer. Ik had meteen het gevoel dat ik hier veel wilde betekenen. Een warm bad. Voor alle kinderen staat de deur wagenwijd opeen er is een plekje voor iedereen. Heel bijzonder. Het hele team straalt warmte uit. Er wordt veel georganiseerd voor de leerlingen, met elke feestdag wordt er flink uitgepakt. De kids kunnen in de pauze lekker buiten zijn op het dorpsplein van San Gaspar Vivar.

Ik ben gewoon zo verdrietig dat Brillo de Sol geen prioriteit is van de lokale overheid om ervoor te zorgen dat deze prachtige kinderen een adequaat gebouw verdienen, met meer ruimte en heel veel meer. Het personeel is warm, liefdevol, fantastisch; het administratieve personeel ook; de vrijwilligers, de twee Spaanse meisjes en Frances, een 70-jarige Spanjaard die elke ochtend om 6.30 uur aanwezig is om ontbijt te maken voor de kinderen. Dat is gewoon zo mooi. Maar ik wil dat ze meer hebben, wat ik denk dat nooit zal gebeuren. Zeker niet in mijn leven