Projecten

Miynor Roberto Marroquín Bocu

    MiynorHallo, ik ben Miynor Roberto Marroquín Bocu, 14 jaar oud en ga sinds 2010 naar het project Brillo de Sol in het dorpje San Gaspar, net buiten Antigua. Volgend jaar hoop ik, binnen het project, naar de middelbare school te kunnen.

    Ik woon al sinds jonge leeftijd, samen met mijn papa, bij opa en oma in huis, omdat mijn ouders uit elkaar gingen. Mama ging ergens anders wonen met mijn zusje Daili Marylou, die nu 12 jaar is. Papa bracht zijn nieuwe vrouw mee, maar ze wilden niet veel van me weten omdat ik erg druk was.
    Het zijn opa en oma die me opvoeden en me kansen geven. We wonen in San Miguel Escobar en hebben op een klein stukje grond één kamer van golfplaten waar we met ons drietjes slapen. Op hetzelfde terrein woont ook papa met zijn vrouw en nog een oom en tante.
    Ik houd heel erg van dieren en heb drie honden: Perla die ik op straat vond, Orejona en Blanquita die ik van vrienden kreeg. Ook een konijn, daarmee sta ik op de foto toen het de dag van het huisdier was in het project. Verder heb ik nog een varken, een duif, een geit en kippen. Als er kleine biggetjes komen, worden die verkocht en ook de eieren van de kippen. Opa heeft van de opbrengst net zolang gespaard tot hij voor mij een fiets kon kopen en daarmee ga ik nu in 20 minuten naar het project.

    Marimba

    Ik houd ook van muziek en opa zag dat ik talent had en heeft voor mij een marimba gekocht, het nationale instrument van Guatemala. De bijnaam ervan is “het hout dat zingt”.

    picolo

    Binnenkort mag ik op les om piccolo te leren spelen.
    Dit is een kleine fluit die je net als de dwarsfluit bespeelt
    door dwars over het mondstuk te blazen.
    En natuurlijk houd ik ook heel erg van voetballen en als het enigszins kan, ga ik na de zondagmis naar het stadion in Antigua om een voetbalwedstrijd te kijken. Bij thuiskomst voetballen we zelf op straat met vriendjes.

    Al jong had ik ADHD en had ik moeite om me te concentreren. In het project hebben ze me veel geleerd. Lerares Diana (klinisch psychologe) heeft heel veel geduld met me gehad om mijn hyperactiviteit onder controle te krijgen. Ik word ook niet meer zo snel boos. Ik ben nu ouder en kan me veel beter beheersen. Ik ben blij dat ik het geleerde door kan geven aan de jonge kinderen die met dezelfde problemen kampen.
    Op het filmpje ben ik wel verlegen maar omdat ik zoveel van Diana houd, heb ik uiteindelijk toch gezegd dat ik graag priester wil worden. Ik draag altijd een rozenkrans met een kruis eraan en ga elke dag of in de ochtend of avond naar de kerk.

    This is a unique website which will require a more modern browser to work! Please upgrade today!